प्रसंग नेपाल प्रहरीका डिआइजी र एआइजीको सरुवाको हो, जसलाई अहिले निर्वाचन आयोगले टुहुरो बनाइदिएको छ । गृह मन्त्रालय हु“दै निर्वाचन आयोग पुगेको लिस्टमा लागुऔषधका यादव अधिकारीको नाम प्रबन्ध अर्थात् खरिद–बिक्री महाशाखा इन्चार्जका रूपमा प्रस्तावित छ । यो त्यस्तो ‘मालदार’ ठाउ“ हो, जहा“ बस्नेले कसैस“ग कुनै बार्गेनिङ नगरी विवादमा नआईकनै खुरुखुरु आइजीको भन्दा केही कम हिस्सा गोजीमा पार्छ । यो ठाउ“मा तोकिएको अधिकारीको नाम रातारात बदलियो र अन्तै पठाइने निर्णय भयो । यादवको नाम प्रबन्धबाट बदलेर मध्यक्षेत्र (हेटौंडा) तोकियो । मध्यक्षेत्रअन्तर्गत तातोपानी, केरुङ, वीरगन्जजस्ता नाका पर्छन् । सिंगो देशको निम्ति फौजको सामान खरिद हेर्ने विभाग छाडेर कोही–कसैले किन एउटा क्षेत्र रोज्छ ?

कारण सहज र स्पष्ट छ, त्यो क्षेत्र प्रबन्धभन्दा मालदार हो । मध्यक्षेत्र त्यही क्षेत्र हो जहा“बाट दक्षिणतिरको रक्तचन्दन सहजै उत्तरतिर छिराउन सकिन्छ, जसबापत गतिलै द्रव्य दक्षिणा मिल्छ । मध्यक्षेत्रका निम्ति विज्ञानराज शर्माको नाम प्रस्तावित थियो, निर्वाचन आयोगलाई प्राप्त सरुवा सूचीमा पनि त्यही उल्लेख छ । रातारात विज्ञानको नाममा टिपेक्स दलियो र उनलाई मध्यपश्चिमको एउटा कुना सुर्खेततिर खेदियो । रातारात यस्तो किन भयो होला ? कसको योजनामा यो सबै भयो होला ? जानकारहरू भन्छन्– यो सब तिकडम र जालसाझी यादवले नै त गरेनन् तर उनको नाममा अदृश्य लगानी गर्नेहरूले त्यस्तो गरेकामा दुईमत छैन । त्यस्तो लगानी गर्ने अदृश्य खेलाडीले त्यसबाट पछि अवश्य लगानी उठाउँछ ।